Dziś w Polsce obchodzimy Dzień Matki. Stoję chwilę wpatrzony w pomnik Matki Gruzji (Kartlis Deda). Pomnik górujący nad Tbilisi jest symbolem gruzińskiego charakteru narodowego. W prawym ręku dzierży miecz na wrogów, w lewym trzyma tradycyjne naczynie z winem dla przyjaciół. Dziś w Gruzji jest Dzień Niepodległości. Gruzja – Dzień Niepodległości Aleję Szoty Rustawelego wypełnia po
Gruzja – Dzień Niepodległości Dowiedz się więcej »
Sorok dniej, czyli „czterdzieści dni” to spektakl prezentowany przez grupę „Zatrzymać Obrotówkę”. Sztuka jest inspirowana książką Zbigniewa Pawlaka i Jerzego Wlazło „Pęknięte miasto. Biesłan.”
Sorok dniej – recenzja spektaklu Dowiedz się więcej »
Mija drugi tydzień agresji Rosyjskiej na Ukrainę. Polacy pomagają Ukraińcom dzień i noc. Zwykli ludzie we współpracy z samorządami i organizacjami pozarządowymi utworzyli społeczną sieć pomocy: od transportu, przez noclegi po żywność, odzież i lekarstwa. Jestem w Przemyślu, w którym spotykam się z wolontariuszami. Mówią jednym głosem: pomagamy, bo tak trzeba. To nasz ludzki obowiązek.
Polacy pomagają Ukraińcom Dowiedz się więcej »
przyjmij moja Sąsiadko ten drobny kwiat żółty jak życiodajne słońce z niebieską wstążką wolności wiem, jesteś z dala od domu ale posadź go w swoim sercu otocz wiarą w życie podlewaj nadzieją spokoju i żyj moja Sąsiadko by wrócić pewnego dnia do siebie i zasadzić ten kwiat w ogrodzie
Kwiat dla Sąsiadki Dowiedz się więcej »
Kurdyjski poeta z przełomu XVII i XVIII wieku – Ahmadi Khani napisał: „Kurdystan nigdy nie będzie wolny bez wojny, polityki i poświęcenia. Nie wyobrażajmy sobie, że bez wojny, polityki i rozwoju ujrzymy kiedyś wolny Kurdystan”. Kurdowie o wolność walczą od wieków. Mają historię sięgającą starożytności i świadomość odrębności narodowej od Arabów, Persów czy Turków. Są
Kurdystan nigdy nie będzie wolny… Dowiedz się więcej »
Ostatniej nocy na Wadi Rum rządził księżyc w pełni. Teraz słońce pokazuje, do kogo należy nieboskłon. Uciekamy w objęcia cienia, który rzuca Kanion Khazali. Przed wejściem czytam tablicę informacyjną: „Wspinaczka i trekking na własną odpowiedzialność”. Drzewa o białej korze bez liści u wejścia tajemniczo zapraszają do wnętrza brudnej pomarańczy. Wąski wąwóz wciąga tajemnicą nabatejskich inskrypcji.
Kanion Khazali – Jordania Dowiedz się więcej »
Akropol ateński. Tłum miota się po wzgórzu. Zdjęcia, pozowane selfie, pstryk i szybki marsz do kolejnej atrakcji. Płynę trochę obok. Próbuję wśród kolumn odnaleźć ducha demokracji. Z pamięci wypływają wyuczone w szkolnych czasach opisy: Perykles – reformator, Fidiasz – genialny rzeźbiarz, Iktinos, Mnesikles i Kallikrates – architekci, których dzieła akropolu ateńskiego podziwia świat. Podziwiam i
Akropol ateński – samotność w tłumie Dowiedz się więcej »
Wolnym krokiem zmierzam na wzgórze Cicernakaberd. Z szacunkiem przechodzę przez aleję, gdzie ważni tego świata sadzą drzewa pro memoria. W skupieniu idę wzdłuż ściany pamięci. Ludobójstwo Ormian wyryte w kamieniu listą miejsc, skąd pochodziły ofiary Mec Jeghern przywołuje szkolną reminiscencję „Ludzie ludziom zgotowali ten los”. Prowadzony cieniem 44-metrowego obelisku, wchodzę w krąg 12 pylonów. Pośrodku
Ludobójstwo Ormian – Cicernakaberd Dowiedz się więcej »
Lubię zapuszczać się w nieturystyczne uliczki, w których bije rytm codziennego życia. Jordańskie miasteczko od podwórka nie różni się wiele od Zawoi – największej wsi w województwie małopolskim. W obu miejscach pojawiają się turyści. Choć może na pierwszy rzut oka nie widać podobieństwa pomiędzy sympatykami Babiej Góry i adoratorami jednego z nowych cudów świata –
Wadi Musa od podwórka – turysta jak pomarańcza Dowiedz się więcej »
W życiu poznałem różne kobiety. Pierwszą, którą zobaczyłem lub właściwie poczułem różnymi zmysłami była matka. To ona wraz z moim ojcem rozpoczęli podróż, którą nazywam życiem. Po dziewięciu miesiącach bezpiecznej „przyczajaki”, wyszedłem zwiedzać świat zewnętrzny. Moja rodzicielka dbała o mnie, karmiła piersią, przewijała pieluchami tetrowymi, lulała do snu.
Kobiety w podróży mojego życia Dowiedz się więcej »
