Sorok dniej, czyli „czterdzieści dni” to spektakl prezentowany przez grupę „Zatrzymać Obrotówkę”. Sztuka jest inspirowana książką Zbigniewa Pawlaka i Jerzego Wlazło „Pęknięte miasto. Biesłan.”
Sorok dniej – recenzja spektaklu Dowiedz się więcej »
W Groznym na dawnym Placu Lenina, obecnie przy Prospekcie Putina stoi „religijna duma” czeczeńskiej stolicy – meczet im. Achmata Kadyrowa. Meczet nazwany jest na cześć byłego wielkiego muftiego Czeczenii (1995-1999), prorosyjskiego szefa cywilnej administracji republiki (2000) oraz prezydenta (2003-2004). Jego syn, Ramzan – obecnie Szef Republiki Czeczeńskiej, wkrótce doczeka się meczetu swojego imienia. Będzie większy
Meczet im. Achmata Kadyrowa „Serce Czeczenii” Dowiedz się więcej »
Kistowie, czyli gruzińscy Czeczeni mieszkają w Pankisi od dwóch wieków. Wraz z czasem muzułmanie asymilowali się z chrześcijanami. Niejednokrotnie obchodzili wspólnie święta, pili wino z rogów, chowali zmarłych na tych samych cmentarzach. Nie zapominali jednak o swoich korzeniach. Zachowali język (dialekt języka czeczeńskiego) i surową etykietę zachowań rodzinnych. W dolinie do dziś działają bractwa Kunta
Zikr – suficka modlitwa w Pankisi Dowiedz się więcej »
Obok odbudowanej i nowoczesnej stolicy, wysokogórskie jezioro Kiezienoj-Am jest emblematycznym przykładem jak łatwo można dać się uwieść przekonaniu, że tak wygląda prawdziwa Czeczenia. To tu po odwiedzeniu stolicy udają się turyści czy dziennikarze opisujący rzeczywistość północnokaukasiej republiki, która należy do Federacji Rosyjskiej.
Kiezienoj-Am – jezioro na pokaz Dowiedz się więcej »
Znajomi pytają: Wy znowu jedziecie na Kaukaz? Opowiadamy: To już naprawdę ostatni raz. Wyprawa 2017 to siódme spotkanie z rzędu z tym rejonem świata, od którego nie możemy się uwolnić.
Wyprawa 2017 – podsumowanie Dowiedz się więcej »
Kamienne wieże są jednym z symboli narodowych Czeczenów. Kamienna wieża obecna jest we współczesnym godle państwowym. Niektóre przystanki autobusowe w Groznym stawiane są w formie małych wież. Każdy ród szczyci się własną tego typu budowlą. W ich kamieniach zapisana jest mało znana, często wymazywana historia kaukaskiego narodu.
Kamienne wieże – Czeczenia Dowiedz się więcej »
23 lutego 1944 roku zostaliśmy uznani za zdrajców Związku Radzieckiego. Nazwano nas niemieckimi kolaborantami i bandytami z Czeczenii i Inguszetii. 23 lutego 1944 roku deportowano nas z kraju przodków. Rozpoczęła się operacja „Soczewica”. [zapiski z pamiętnika]
23 lutego 1944 roku – deportacja Czeczenów i Inguszów Dowiedz się więcej »
Kistowie, czyli gruzińscy Czeczeni, mieszkają w Pankisi od ponad 200 lat. Jak podaje legenda, kilku młodych pastuchów czeczeńskich zapuściło się wysoko w góry w poszukiwaniu zbłąkanych owiec i podzieliło ich los. Zatroskani ojcowie ruszyli z pomocą. Tropy dzieci zawiodły ich na drugą stronę gór. Zmęczeni wędrówką wbili swoje pasterskie laski w ziemię i zasnęli. Rano
Reportaż – Witamy w krainie ludojadów (Kistowie) Dowiedz się więcej »
„Dawno temu Bóg stworzył świat, a Ziemię zasiedlił ludźmi i zwierzętami. Podarował im raj, w którym panowało szczęście i miłość. Ale nic nie może trwać wiecznie”. Tak rozpoczyna się czeczeńska legenda o wilczycy, która dla Czeczenów jest najważniejszym symbolem narodowym.
Czeczeńska legenda o wilczycy Dowiedz się więcej »
Pot, łzy i krew to reportaż Konrada o przygodach z ostatniego treku po dzikich górach Czeczenii. Tradycyjnie materiał znajdziecie w Magazynie Turystyki Górskiej n.p.m. – nr 3 (180), strony 38-44.
Reportaż – Pot, łzy i krew Dowiedz się więcej »
