Od kilku lat rodacy emigrują w poszukiwaniu siebie czy też lepszego skrawka ziemi do życia. Wśród nich są tacy, co swoje miejsce odnajdują w Gruzji. Jedną z takich osób jest Ewa Stachura – współwłaścicielka agencji turystycznej Mountain Freaks w Stepancmindzie.
Kaukaz miał być tylko przystankiem – Ewa Stachura – wywiad Dowiedz się więcej »
Mikołaj podczas 8. Festiwalu Podróży i Przygody Bonawentura w Starym Sączu ma okazję brać udział w warsztatach prowadzonych przez Alicję Rapsiewicz. Temat: „Tam, gdzie skaczą kangury, czyli podróż do Australii”. Tak się składa, że przez moment warsztatów siedzę nieopodal i mimochodem słucham słów prowadzącej. Dowiaduję się, że w herbie Australii widnieją zwierzęta: kangur i struś
Gdzie patrzy orzeł? Dowiedz się więcej »
Łapiemy stopa na drodze przed Abovyan. Nie stoimy długo, może 15 minut, i zatrzymuje się małe firmowe auto. Planujemy dojechać do Sevaberd, skąd chcemy rozpocząć kilkudniowy trekking przez góry Gegamskie i zdobyć najwyższy szczyt pasma Azhdahak 3597m n.p.m. Kierowca z radością zawozi nas na południe zamiast na północ. Tak trafiamy do Klasztoru Geghard, miejsca gdzie
Klasztor Geghard (Geghardavank) Klasztor Włóczni Dowiedz się więcej »
Gruzja według legendy to raj na Ziemi. Jak w takim miejscu udaje się realizować marzenie o prowadzeniu własnego baru i hostelu? Zapraszamy do przeczytania wywiadu z Karoliną Balińską – właścicielką Reggae Bar&Hostel w Gonio.
Majówkowe refleksje kapią jak deszcz, który w ostatnim czasie upodobał sobie nasze rejony i nie odpuszcza. Niby początek maja i długi weekend sprzyjają różnym eskapadom, jednak pogoda nie daje forów. Na szczęście nie jesteśmy z cukru i ruszamy na jednośladach napędzanych siłą mięśni na Jurę Krakowsko-Częstochowską.
Majówkowe refleksje Dowiedz się więcej »
Lubię promienie wiosennego słońca. Budzą we mnie nieco wychłodzoną po zimie energię, która czai się w komórkach mojego ciała. Ów wigor rozchodzi się wówczas powoli po całym ciele, niczym ciepło w trzewiach po wypiciu gorącej herbaty. Słońce na wyspie wiecznej wiosny wstaje i dzięki niemu staję się fertyczny. Zbieram się do życia. Otwiera się nowy
Lanzarote – słońce na wyspie wiecznej wiosny Dowiedz się więcej »
Mama mówi do syna, który nosi imię na cześć gruzińskiego wieszcza: – Szota, zjedź do miasta i pomóż ojcu na stacji. Chłopak wybiega radośnie. Cieszy się, że będzie mógł jeździć tam i z powrotem kolejką. Nieważne, że te w Cziatura są stare i przypominają metalowe trumny.
Metalowe trumny – kolejki linowe w Cziatura Dowiedz się więcej »
23 lutego 1944 roku zostaliśmy uznani za zdrajców Związku Radzieckiego. Nazwano nas niemieckimi kolaborantami i bandytami z Czeczenii i Inguszetii. 23 lutego 1944 roku deportowano nas z kraju przodków. Rozpoczęła się operacja „Soczewica”. [zapiski z pamiętnika]
23 lutego 1944 roku – deportacja Czeczenów i Inguszów Dowiedz się więcej »
Kiedy odchodzą wybitni ludzie, ludzkości nie pozostaje nic innego jak pamiętać o nich i kontynuować dzieła znakomitych twórców. Podobnie jest w przypadku profesora Krzysztofa Skóry – biologa, dydaktyka, obrońcy bałtyckiej fauny i flory, twórcy i Dyrektora Stacji Morskiej w Helu. Dziś w nocy przypada pierwsza rocznica śmierci Profesora Krzysztofa Skóry.
Pierwsza rocznica śmierci Profesora Krzysztofa Skóry Dowiedz się więcej »
Mieszka w kamiennym szałasie w Czhatana w Pankisi z dala od wioski. Na koniu trzeba jechać tu prawie dwie godziny. Rano wygania krowy. Na śniadanie zjada ser i pije herbatę. Potem pielęgnuje ogródek. Kiedy krowy wracają na wieczór zagania je do obory. Karmi psy. Przy ognisku spożywa prostą kolację. Idzie spać. Jest Kistynką, czyli gruzińską
Czhatana – życie w kamiennym szałasie – Pankisi Dowiedz się więcej »
