Sorok dniej, czyli „czterdzieści dni” to spektakl prezentowany przez grupę „Zatrzymać Obrotówkę”. Sztuka jest inspirowana książką Zbigniewa Pawlaka i Jerzego Wlazło „Pęknięte miasto. Biesłan.”
Sorok dniej – recenzja spektaklu Dowiedz się więcej »
Tęsknię za ukraińskimi Karpatami. Z wiadomych względów zamiennie szukam na mapie rodzimych szlaków i znajduję linię w barwach niebiesko-żółtych pomiędzy Szczyrkiem a Wisłą. Nieoczywista trasa na dwa dni spokojnej wędrówki. Wybieram styl L&F i przechodzę odcinek w jeden dzień.
W barwach niebiesko-żółtych Dowiedz się więcej »
Krótki postój w miejscowości Korsza. Znajduje się tutaj skromne muzeum etnograficzne, którym opiekuje się lokalny artysta Szota Arabuli. Zatrzymuję się w nadziei zakupienia tradycyjnych chewsurskich pamiątek oraz obejrzenia eksponatów z XVIII i XIX wieku. Niestety, Szota pojechał na pogrzeb do Tbilisi, a nikt w wiosce nie wie, gdzie znajduje się klucz do muzeum. Trudno. Może
Kraina wojowników – Chewsuretia Dowiedz się więcej »
Mija drugi tydzień agresji Rosyjskiej na Ukrainę. Polacy pomagają Ukraińcom dzień i noc. Zwykli ludzie we współpracy z samorządami i organizacjami pozarządowymi utworzyli społeczną sieć pomocy: od transportu, przez noclegi po żywność, odzież i lekarstwa. Jestem w Przemyślu, w którym spotykam się z wolontariuszami. Mówią jednym głosem: pomagamy, bo tak trzeba. To nasz ludzki obowiązek.
Polacy pomagają Ukraińcom Dowiedz się więcej »
przyjmij moja Sąsiadko ten drobny kwiat żółty jak życiodajne słońce z niebieską wstążką wolności wiem, jesteś z dala od domu ale posadź go w swoim sercu otocz wiarą w życie podlewaj nadzieją spokoju i żyj moja Sąsiadko by wrócić pewnego dnia do siebie i zasadzić ten kwiat w ogrodzie
Kwiat dla Sąsiadki Dowiedz się więcej »
Chodzimy w góry kierowani różnymi intencjami, napędzani osobniczymi motywami. W tej kwestii nie jestem wyjątkiem. W górach zawsze odnajdywałem prawdę o sobie. Ruszam zatem na Bałkany z nadzieją oswojenia samotności.
Oswajanie samotności – Góry Dynarskie – Chorwacja Dowiedz się więcej »
Największe tureckie miasto jest rajem dla wolnych kotów. Przywędrowały one ze starożytnego Egiptu, gdzie utożsamiono je z boginią Bastet, która była pół kotem, pół kobietą. Dodatkowo, jak w każdym mieście portowym myszołapy są naturalnym elementem walki ze szkodnikami. W kulturze islamu koty (tur. kediler) sporo zawdzięczają kociej przyjaciółce proroka Mahometa. Warto dodać, że o kotce
Kocie imperium – Stambuł Dowiedz się więcej »
Stepancminda. Większość turystów wysypujących się z marszutki podnosi swój wzrok na zachód w stronę klasztoru Cminda Sameba 2170 m n.p.m., za którym piętrzy się majestatyczny Kazbek 5054 m n.p.m. Patrzę w drugą stronę. Masyw Kuro tonie w tajemniczych chmurach.
Klątwa masywu Kuro Dowiedz się więcej »
Somiedo kojarzy mi się z zielonogórską krainą lekko poszarpaną wapiennymi skałami i dolinami z lazurowymi jeziorami na granicy Księstwie Asturii a Kastylią i León na Półwyspie Iberyjskim. To także nazwa buta z linii Chiruka Hiking.
Chiruca Somiedo GTX – test Dowiedz się więcej »
Siedzę w wysokiej trawie i powoli podnoszę głowę w stronę nieba. Nade mną bezkres błękitu. Od linii horyzontu powoli wyodrębniam masyw Kazbeku, który tonie w białych obłokach. Czuję się jak w raju, choć wiem, że wokół mnie są same grobowce. Jestem w Dargavs, w mieście umarłych. Ponoć, kto tutaj dotrze, nie odchodzi stąd żywy.
Miasto umarłych – Osetia Północna Dowiedz się więcej »
