Czasem jedno zdjęcie jest warte więcej niż tysiąc słów. W podróż zawsze zabieram przynajmniej jeden aparat fotograficzny.
Jest rok 2012. Przyjechaliśmy tradycyjnie autostopem do Szuszi. Zapowiada się ciepła sierpniowa noc. Jest już późny wieczór, dlatego dziś nie ma po co się pchać do Stepanakertu. Idziemy pod kościół, do miejsca, które dla mnie zwykle kojarzy się z bezpieczeństwem i spokojem. Jednak historia tego miejsca oraz sytuacja w Górskim Karabachu zdecydowanie stoją w opozycji
Ghazanchetsots – katedra Świętego Zbawiciela w Szuszi Dowiedz się więcej »
Po przejściu tłumu naganiaczy, próbujących naciągnąć turystów na tak zwanego „darmowego konia” docieramy do wąwozu. To główne wejście do Petry, stolicy królestwa Nabatejczyków (obecnie Jordania). Po nagrzanej słońcem dolinie Bab al-Siq (po Arabsku wrota do siq), wejście do zacienionego wąwozu odbieram jako magiczne drzwi do innego świata. Szczyty skał płoną czerwienią, granatem, pomarańczem i żółcią.
Petra – wąwóz al-Siq – Jordania Dowiedz się więcej »
Siedzę na piaskowej skale podobnej do pomarańczowej skórki. Z daleka spoglądam na przejeżdżające od czasu do czasu auta terenowe z turystami, które pędzą, by zobaczyć wszystkie atrakcje w określonym dla nich czasie. W końcu Wadi Rum to największa wadi w Jordanii. Dlatego też tu jestem. Mknące „terenówki” zostawiają za sobą ślady na piasku, które zmaże
Wadi Rum – pełnia pustyni Dowiedz się więcej »
Gruzini Kazbek nazywają Mkinwarcweri, co można przetłumaczyć jako „lodowa góra”, „góra z lodowym szczytem” lub „mrożący zimny szczyt”. Osetyjczycy mówią Chazybiedży-Choch lub Urschoch/Urszchoch, czyli dosłownie „biała góra”. Notabene Chazybiedży-Choch, to przydomek osetyńskiego legendarnego strongmana Kanukowa Temirbolata (Bola) Dudarikojewicza (1869-1922) ze wsi Koban. Wracając do nazwy, Kazbek, Czeczeni nazywają Baszlam, co oznacza „topniejąca góra”. W Dagestanie
Kazbek – lodowy szczyt Dowiedz się więcej »
Władimir Iljicz Uljanow i Iosif Wissarionowicz Dżugaszwili, czyli Lenin i Stalin. Ich pomniki, popiersia, wizerunki czy obrazy w prywatnych domach niejednokrotnie okraszane świeżymi kwiatami, nie tylko od święta, mają się bardzo dobrze w wielu miejscach w postsowieckich republikach na Kaukazie. Są wiecznie żywi w pamięci niektórych ludzi w Armenii, Gruzji, Dagestanie czy Osetii Północnej. Tylko
Wiecznie żywi Dowiedz się więcej »
W Groznym na dawnym Placu Lenina, obecnie przy Prospekcie Putina stoi „religijna duma” czeczeńskiej stolicy – meczet im. Achmata Kadyrowa. Meczet nazwany jest na cześć byłego wielkiego muftiego Czeczenii (1995-1999), prorosyjskiego szefa cywilnej administracji republiki (2000) oraz prezydenta (2003-2004). Jego syn, Ramzan – obecnie Szef Republiki Czeczeńskiej, wkrótce doczeka się meczetu swojego imienia. Będzie większy
Meczet im. Achmata Kadyrowa „Serce Czeczenii” Dowiedz się więcej »
Poszukiwanie Piątego Kierunku na Janapar Trail – część północna, to spora dawka doświadczeń i emocji. Nie brakuje nam dreszczyku odkrywania nieznanego, kiedy odnajdujemy w lesie pozarastane mchem ormiańskie kamienne krzyże – chaczkary. Następnie doświadczamy wspinaczki na Kachaghakaberd „Twierdzę Sroki”, skąd rozpościera się widok zapierający dech w piersiach. W Vank z mieszanymi uczuciami zwiedzamy ZOO. W
Janapar Trail black & white – część północna Dowiedz się więcej »
Lubię bycie w drodze, kiedy szukam Piątego Kierunku. Lubię odkrywać piękno otaczającego nas świata natury, nawet kiedy wylewam z siebie hektolitry potu. Czuję się dobrze, nawet gdy niosę plecak, którego ciężar przygniata mnie do ziemi. Rozumiem wówczas, że każdy krok ma swoją wartość. Przywykłem do rutyny dnia powszedniego w podróży: śniadanie, składanie namiotu, pakowanie, droga,
Janapar Trail black & white – część południowa Dowiedz się więcej »
W podróży po Ukraińskim Zakarpaciu zatrzymujemy się w mieście Turka. 13 kilometrów od granicy z Polską, zwiedzamy siedmiotysięczne miasteczko, które uznawane jest za nieoficjalną stolicę Bojkowszczyzny. To tutaj od 1992 roku co pięć lat obywa się Światowy Festiwal Kultury grupy etnicznej górali zamieszkującej Karpaty Wschodnie.
Turka – nieoficjalna stolica Bojkowszczyzy Dowiedz się więcej »
Obok odbudowanej i nowoczesnej stolicy, wysokogórskie jezioro Kiezienoj-Am jest emblematycznym przykładem jak łatwo można dać się uwieść przekonaniu, że tak wygląda prawdziwa Czeczenia. To tu po odwiedzeniu stolicy udają się turyści czy dziennikarze opisujący rzeczywistość północnokaukasiej republiki, która należy do Federacji Rosyjskiej.
Kiezienoj-Am – jezioro na pokaz Dowiedz się więcej »
