Gamsutl – u stóp twierdzy chana

Gamsutl - u stóp twierdzy chana - Piąty Kierunek

Gamsutl z języka awarskiego oznacza „u stóp twierdzy chana”. Ten kamienny auł jest jedną z najstarszych osad na terenie dzisiejszego Dagestanu. Według dagestańskich źródeł historycznych, w Gamsutl Imam Szamil – przywódca powstania górali kaukaskich przeciwko Rosji w latach 1834-1859, więził pojmanych jeńców.

Gamsutl – twierdza na górze

Gamsutl - u stóp twierdzy chana - Piąty Kierunek01

Wioska Gamsutl mieści się w rejonie gunibskim w Dagestanie. Jej niedostępność wynika ze strategicznego położenia na szycie góry Gamsutmeerna na wysokości około 1500 metrów n.p.m., skąd rozpościera się cudowny widok na okolicę. Dodatkowo otoczenie klifów i stromych zboczy sprawiają, że w dawnych czasach, zdobycie wioski było niezwykle trudne. Nawet obecnie dotarcie do Gamsutl nie jest łatwe.

Wioska posiadała dostęp do źródeł górskiej wody, która według legendy miała magiczne właściwości. Kto ją wypił, zyskiwał długowieczność. Ponoć dawni mieszkańcy dożywali w dobrym zdrowiu późnej starości. Podczas eksploracji okolic wioski udało nam się odnaleźć owo cudowne źródło. Oczywiście próbowaliśmy chłodnej wody, która wybija ze zbocza góry. Czas pokaże czy opowieści o magicznym źródle to prawda czy tylko klechda.

Gamsutl – opuszczona osadaGamsutl - u stóp twierdzy chana - Piąty Kierunek02

Choć surowe, to bezpieczne miejsce przez wieki przyciągało nowych osadników, głównie Awarów. Jeszcze w XX wieku we wsi znajdowały się sklepy, szkoła, poczta, a także szpital. Jednakże wraz z docieraniem nowinek cywilizacyjnych w drugiej połowie XX wieku ludzie zaczęli poszukiwać lepszych miejsc do życia. I tak powoli osada wyludniała się. W dokumentach dotyczących spisu mieszkańców w wiosce w 2000 roku mieszkało 245 osób. Dziesięć lat potem już tylko 10. W roku 2014 w Gamsutl żył jeden człowiek – Abduljalil Abduljalilov, który żartobliwie mówił o sobie „burmistrz Gamsutla”.

Burmistrz Abduljalil

Gamsutl - u stóp twierdzy chana - Piąty Kierunek03

Abduljalil urodził się w Gamsutl. Do rodzimej wioski wrócił w latach 90-tych ubiegłego wieku. Nie kierował się jednak przywiązaniem do rodzinnego domu czy ojcowizny. Po prostu uciekał przed władzami, które próbowały go aresztować. Gamsutl stał się jego prywatną twierdzą. Odremontował jeden z domów stojących po południowo-wschodniej stronie wioski nad klifem. Założył ogródek oraz pasiekę. Kiedy coś potrzebował, to schodził do sklepu w wiosce Czoch, po drugiej stronie rzeki Camticzaj.

Jako jedyny mieszkaniec wioski zyskał sławę. Wielokrotnie przyjeżdżali do niego dziennikarze czy też ciekawi świata podróżnicy. Nam nie udało się spotkać burmistrza. Być może był na polowaniu. Zostawiliśmy mu jedzenie w reklamówce przewieszonej na klamce jego domu. Niestety, według naszych źródeł, Abduljalil Abduljalilov zmarł w 2015 roku. Jak sam mawiał: „czas nikogo i czego nie oszczędza”.

Facebooktwittergoogle_pluslinkedinmailFacebooktwittergoogle_pluslinkedinmail

Dodaj komentarz

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.